Wat de Jakhals mij te vertellen heeft

basiscursus verbindend communiceren

Een kwartiertje eerder aanwezig zijn, om rustig te kunnen beginnen, was het verzoek van Loes Berkhout. Vijf minuten voor aanvang van de basiscursus “verbindend communiceren” beland ik uiteraard pas in het Ondernemershuis in Zeist.  Ik woon op 15 minuten afstand, ben op tijd weggegaan, maar kon het niet helemaal vinden. Wat voel ik me….. lullig, dom, onhandig? Nog dezelfde avond leer ik na te denken en onder woorden te brengen wat ik werkelijk voel. En waar ik werkelijke behoefte aan heb. Een kop koffie, is het eerste wat in me opkomt, maar eigenlijk wil ik geruststelling, vertrouwen, veiligheid. Zekerheid. Waar ben ik nu weer in beland?  Een verslag van deelneemster Linda Sibeijn.

Basiscursus verbindend communiceren het Ondernemershuis Zeist

In het donker ben ik niet zo’n held en zonder Tom-Tom blijk ik Zeist minder goed te kennen dan ik dacht. Ik rijd voorbij een mooi pand, met parkeerplaats aan de overkant, maar zie nog net het bordje Apotheek. Ik rijd dus door. Wanneer ik de auto tenslotte geparkeerd heb bij het politiebureau (staat ie mooi veilig) en terugloop naar de Eerste Dorpsstraat 13, blijkt dat de voormalige apotheek inderdaad de locatie is waar de cursus plaats heeft.

Loes Berkhout is initiatiefnemer van Het Ondernemershuis in Zeist, dat sinds een jaar onderdak biedt aan verschillende ondernemers die maatschappelijk verantwoord ondernemen, om maar eens een modekreet te gebruiken. Het is prachtig pand, en ik voelde me eigenlijk best welkom, en ik blijk niet eens de laatste. Koffie (geen eikeltjes koffie maar echte nespresso) of thee, veel hout en lage plafonds, een echt monumentaal pand. Veel tijd heb ik niet om alles goed op te nemen want we moeten naar boven.

We maken een kringetje

De stoelen staan in een kring. “Help, een kring”, denk ik. Dat ziet er wel soft uit. Ik ben hier toch wel goed? Geweldloze communicatie, ik weet eigenlijk niet wat ik me erbij moet voorstellen, maar iets zei me dat ik hier naar toe moest. Er zijn 9 deelnemers en natuurlijk moeten we ons voorstellen. Gelukkig heeft Loes hier een hele creatieve manier voor bedacht. Om de beurt moeten we iets vertellen. Over ons heimelijk genoegen, over welk dier we het liefst zouden willen zijn en iets benoemen waar we absoluut niet tegen kunnen. Ik moet eerlijk zeggen, dat werkt heel bevrijdend. In korte tijd kwamen we aardig wat aan de weet, variërend van fastfood op vrijdag tot velletjes afkluiven van mandarijnen of lippen. Ook kwam ik erachter dat de ene niet tegen open deuren kon (ik ook niet maar dan de figuurlijke) en een ander grote moeite had met ongevraagd aangeraakt te worden (slim om dat meteen in de groep te gooien, want je weet maar nooit wat er nog op het programma staat). Katten waren populair vanwege het “zijn” karakter en de rust die er toch altijd wel van een kat uitgaat en ook kwam er een gans voorbij.

De jakhals komt binnen, en dan wordt het pas gezellig!

Ik zelf was niet bijster origineel vond ik (en mocht gelijk de jakhals op schoot nemen), graag zou ik een vogel willen zijn die naar het zuiden kan vliegen, ik heb een hekel aan mensen die roken, vooral waar de kinderen bij zijn en ik bleek ook een achterbaks trekje (daar is hij weer) te hebben, want ik meet met twee maten. Niet veel later bleek mijn zelfkritiek het volgende onderdeel: de Jakhals kwam binnen. Dat stemmetje dat altijd klaar staat met zijn oordeel. Die naar buiten gericht kan zijn maar bij mij vooral naar binnen. Die je kleiner maakt dan je bent en die van anderen mensen boemannen en vrouwen maken die ALTIJD zo vervelend doen of NOOIT willen luisteren.

Verkennen van behoeftes tijdens basiscursus verbindend communiceren

Tja dacht ik nog, dit weet ik toch allang. Helaas zit er een groot verschil tussen weten en voelen. Meestal zit ik dus in mijn hoofd. Het blijkt dan verdraaid moeilijk datgene wat je raakt, te benoemen. Gelukkig bleek ik niet de enige. We zijn niet gewend te vertellen, en dan ook nog in de IK vorm, wat er in je omgaat. Om te benoemen hoe jij je voelt. Bij verbindend communiceren helpt de ander je door suggesties aan te dragen datgene. Vooral geen “waarom” vragen stellen want dan kan iemand zich aangevallen voelen. Daar moest ik ook even van slikken. Ik erger me enorm als iemand iets anders zegt dan hij bedoelt en ik heb een nog grotere hekel wanneer ik dan moet gaan lopen vissen. Ik heb geen enkele behoefte aan raadspelletjes en ik blaf mijn kinderen regelmatig toe dat ze “duidelijk” moeten zijn. Wat wil je van me? Waar heb je last van? En nu blijkt dat ik er zelf in ieder geval niks van bak. Want dat is wel een beetje de rode draad in mijn leven; wat wil ik eigenlijk?

Waarom je je naar en klein kunt voelen

Toen kwam er iets verrassends dat zo voor de hand lag dat ik er nog niet bij kan dat ik dat niet eerder gezien heb. Want dat ieder mens behoeftes heeft was mij natuurlijk wel bekend. Ik doe niet anders dan behoeftes vervullen, met twee pubers:). Het lijstje met gevoelens behorende bij niet vervulde behoeftes, kwam mij een stuk bekender voor als de “positieve”gevoelens die je ervaart wanneer behoeftes vervuld zijn. Bij jezelf blijven werd in één keer heel concreet. Alle momenten van irritaties, verwarring maar ook verdriet en boosheid kregen ineens betekenis.

Hoe je duidelijk kunt zijn naar de ander

Loes heeft een enorme lijst met behoeftes. Nou ja, voor ons cursisten dan. En op papier gezet. Ze noemt het de behoeften boom. Hoe duidelijker je een behoefte kan omschrijven hoe makkelijker je erover kan praten. We kunnen er thuis mee gaan oefenen. Wil je hem ook hebben dan moet je even een mailtje sturen, dan kun je er zelf mee aan de gang. En denk je nu “mwa, niks voor mij”, dan zou ik je willen vragen de volgende keer weer mee te lezen. De cursus is namelijk hartstikke LEUK, HOOPGEVEND, GEZELLIG EN LEKKER (iedere avond is iemand anders de hapjes uh, dinges, uh kom, hoe noemde ze dat nou ook alweer?

Linda Sibeijn,

wannabe schrijfster en onlinecoach in het dagelijks leven

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *