Waarom je met gedoelens niets bereikt

Gedoelens vertroebelen de conversatie

Ik leer wat gedoelens zijn op de tweede avond van de cursus verbindend communiceren. Loes gaat dieper in op de wirwar van gevoelens, behoeftes en gedachtes die een rol spelen als het spannend wordt. De eerste avond ging over zelfverbinding, en hoe de jakhals het altijd beter lijkt te weten. We oefenen met situaties uit ons eigen leven. Welke gedachte roept iets bij je op, wat voel je erbij en wat zou de behoefte kunnen zijn die erachter schuil gaat? Het onderscheiden van gevoelens en gedachtes blijkt nog niet zo eenvoudig. En zijn er ook gevoelens die eigenlijk vermomde verwijten zijn: gedoelens. En daar moet je mee oppassen…..

Gedoelens: vermomde verwijten

Bij de oefeningen moet ik proberen te beschrijven wat ik voel bij een spannende situatie, zodat dit een opening maak om de ander te bereiken. Dan blijkt het nog heel lastig “om bij jezelf te blijven”. Want hoe vaak zeg ik niet: door jou voel ik me verdrietig, ja nu ben ik boos omdat jij…., het ging net zo goed met mij, maar nu jij dit zegt, voel ik me….. FOUT! Het zegt niets over mij, maar over de ander vertelt Loes. En de ander heeft niet de macht mij te doen voelen. Dat is eentje om over na te denken. Maar wanneer we verder oefenen stuiten we op nog meer gekke gevoelens die eigenlijk geen gevoelens zijn, maar gedachtes over gevoelens. Gedoelens dus. Een hele bekende voor iedereen is vast “ik voel me gekwetst”, of “in de steek gelaten”, “voor lul gezet etc.” het zijn gedoelens en als je daarmee een gesprek begint kan ik de kans op een goede afloop verkleinen verzekert Loes. En ik VOEL dat ze gelijk heeft.

Gedoelens herkennen

Ineens ben ik me helemaal bewust van dat verwijtende ondertoontje en lijkt het ineens allemaal een stuk duidelijker. Onvervulde behoeftes blijken eigenlijk de kern te zijn waar het om draait. Onvervulde behoefte geven onprettige gevoelens, terwijl ik me energiek en vrolijk voel wanneer mijn behoeftes vervuld zijn. En dat ik heel veel behoeftes heb die, al dan niet bewust, onder druk staan. Dat verklaart waarom ik me soms zo moe voel, geïrriteerd en zelfs bozig. Loes heeft een mooi kaartje met daarop heel veel gevoelens en behoeftes: de behoefteboom. Heel handig omdat het handvatten geeft om te benoemen wat je bedoelt. Voel ik nu iets knagen of schuren, dan ga dan ik bij mezelf te rade, desnoods met mijn ogen dicht. De kaart hangt op mijn wc.

Bruggen slaan

Verbindend communiceren kan iedereen dus leren. Heel handig in deze tijd waarin iedereen al snel een kort lontje blijkt te hebben. Niet alleen in mijn relatie met mijn kinderen, maar ook met buren, een oudergesprek op school of een bezoekje aan de huisarts. Onbegrip, ik kan er wat aan doen. En hoewel mijn strategie tot nu toe vooral veel praten was, om uit te leggen, toe te lichten, goed te praten, houd ik voortaan mijn mond. En ga ik (proberen) te luisteren. Oei dat word lastig. Wat als er één ding moeite kost tijdens deze cursus, dan is het zwijgen.

De cursus verbindend communiceren helpt mensen over hun eigen schaduw heen te stappen. Niet in de tegenaanval gaan wanneer je je aangevallen voelt. Maar ook niet in de verdediging. Niet met oplossingen komen, niet de schuld op je nemen. Maar wat dan wel? Iedereen heeft zijn eigen manier om te reageren op “spannende” situaties, maar vaak zijn we niet erg tevreden over onze strategie. En zodra we bakzeil halen, hebben we onze emoties niet meer onder controle. De één barst in huilen uit, de ander loopt weg, en volgende verheft zijn stem en weer een ander slaat met deuren. Een goed gevoel geeft dit meestal niet.

Voel je je nu ook nieuwsgierig? Heb je behoefte aan meer informatie? Binnenkort is er weer een introductie avond verbindend communiceren. Ook start er een basiscursus II. Alle informatie vind je op de website van Verbindwerk.nl. Of op facebook: https://www.facebook.com/verbindendcommuniceren/?fref=ts.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *