,

Een Tederheidsrevolutie

Een Tederheidsrevolutie

Je eet geen dieren

nee natuurlijk niet

een prachtig, zacht roze pakketje

gesneden, gekruid, genoemd vlees

folie, stickertje en klaar is Kees

 

Je eet geen gestresste dieren

nee, dat spreekt voor zich

oprecht dek je in alle liefde de tafel voor je gezin

een 1 beter leven ster schittert op de verpakking

je aait je watertandende zoon warm over z’n bol

met een gerust geweten

ga je eten

 

Je eet geen mishandelde dieren

nee, dat zou onlogisch zijn

Je houdt namelijk echt van ze

De kinderboerderij is één groot feest

Je dochterlief straalt, ongeacht welk beest

lammetjes, geitjes en biggetjes misschien

vertederd, zoveel te beleven, zoveel te zien

 

Je doodt geen dieren

nee, want het kan je wat schelen

het maakt je wat uit, je hebt gevoel

Er is een ander stuk van ons mens zijn, je begrijpt wat ik bedoel

Je gooit een product, een artikel, een ‘vleeswaar’ in je karretje.

Die vertrouwde bite in je mond

Aangeprijst door Appie : sappig en gezond

 

Je mishandelt geen dieren

nee, dat zit niet in je aard

Het leven, dat is je veel waard

Dus toen ze gilden was jij er niet bij

verbrand of verdronken

misschien allebei

 

Lief mens, jij bent goed voor dieren

dat neemt ieder meteen aan

Het ligt niet aan jou

het ligt niet aan jou

 

Het is je hand die zo kort oogt

Als je hand het vlees in in je karretje legt

zie je niet je hand in de stal

zie je niet je hand voor je mond

Je hand op een bil

je hand aan het stuur

je hand in het laatste uur

je hand aan de band

je hand aan de rand

je hand snijdt door

je hand

op je oor

 

Godzijdank dat we uit hetzelfde vlees bestaan

dat ik jou ben en jij mij, ergens komen we uit diezelfde bron

en toen je moeder je voor het eerst vasthield

een prachtig, zacht roze pakketje

wist iets in jou

dat jij en ik bestaan

puur

bij de gratie van tederheid

In vertrouwen

Loes

Deze blog is geschreven op 4 oktober ‘Eet Geen Dieren Dag’ naar aanleiding van de op 29 juni verschenen RTL undercover beelden van slachthuizen in Nederland en België waarin varkens bij bewustzijn in hete baden worden geworpen, kelen niet adequaat worden doorgesneden, een kalf levend werd gevild. Teken deze petitie als je een waardig en gezond bestaan wenst voor de dieren op je bord. De videobeelden zijn te bekijken op deze pagina van Animal Rights. Als er veel schapen over de dam zijn, volgen er vast meer.

Deze blog is geen pleidooi tegen het eten van vlees, wel voor het bewust en verbonden omgaan met het leven. Ons eigen lichaam, onze aarde en alle levende wezens. Als we kiezen dieren te houden en te doden voor consumptie, dan kunnen we dat ook op een respectvolle manier doen. Meer leesvoer vindt je hier:

Youtube video The secret reason why we eat meathttps://www.youtube.com/watch?v=Wvm7xymgk_k

Artikel: ‘Waarom u wel vlees uit maar tegen dierenleed bent.’ https://m.weekend.knack.be/lifestyle/maatschappij/waarom-u-wel-vlees-eet-maar-tegen-dierenleed-bent/article-normal-613875.html

https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/4243876/slachthuis-23-maakt-een-puinhoop-van-het-doden-van-varkens

Documentaire ‘Meat the Truth’

 

,

Hieros Gamos ~ Houd ons Heilig

Hieros Gamos Festival.Houd ons heilig. Een heilige samenkomst die je uitnodigt tot waarachtig leren liefhebben. Een magisch festival waar ik een workshop ‘In de liefdesarena’ verzorgde over de oerpaniek die kan optreden in liefdesrelaties als we de verbinding dreigen te verliezen. Hoe we kunnen helen en dieper kunnen verbinden door liefdevolle aanwezigheid.

,

‘Je kunt pas loslaten als je echt hebt vastgehouden’

Verhaal over hoe een relatie einde het begin was voor een hernieuwde liefde. Over de kracht van bewust afscheid nemen en over echt durven vasthouden.

The magic of not running away from the discomfort

In most relationships I have been focussed on making things ‘better’ which often ment: ‘I wish you would be a little bit more like this and do a little bit less of that’. The main message has been, and is sometimes because I’m still very human ha ha, ‘if you change then my life will be a lot easier.’

IF YOU CHANGE, THEN MY LIFE WILL BE EASIER

Have you ever seen yourself trying to change the behaviour, habits or personality of somebody you love? Still can’t accept your mothers habit of greeting everybody she knows out loud? Or what about your partner having his specific way of doing the cleaning? Have you been desiring some perfect, smooth, joyfull, harmonious ‘oh we exactly know how to serve the other person needs’ kind of connection? If your connection with your partner or mother (or other dear person) looks far from that, this blog might contain a suprising message for you.

SURVIVAL STRATEGIES

Probably you also have developed survival strategies to deal with the lack of connection and ease. Survial stategies are practical ways of dealing with a situation that are famliar to you (that have been effective in the past). I see myself and the majority of humans ‘trying to get away from the discomfort’ by for example ignoring it, inner victemising, pushing it aside, over analysing or trying to change the other person. You have your own favorite surival strategies for sure :).

Straingely enough those strategies might seem to work on the short term, but mostly not on the long term.

THE POWER OF OWNING MY FEELINGS

The moment I say yes to a situation I give space. I see and acknowledge that somebody I love does or says something (fact) which I find disturbing (feeling). The moment I don’t acknowledge the situation I actually suffer, because reality IS. Then I can distuigish between what is and what I make of it. Look at this example. Fact: My partner looks a certain way when we take a walk outside. My interpretation: ‘He looks angry, he is probably annoyed, he should be more open, his heart isn’t warm, there is no warmth for me.’ Feelings : worried, insecure, distance. Survival strategy I ignore it. I analyse it. I think we should break up! (plan B).

To face my own interpretation of the factual situation is liberating. I myself can work with what is. Now I share a bit of my self connection proces.

I now try to notice the moment I run away from the discomfort by falling into surival strategies. I see my instinctual reactions of trying to fix my own discomfort by wanting to change my partner. This approach is -I can tell you- very succesful is you want to screw up the connection. When I try to change my partner to behave the way I want, I give away all my power and make him responsible for my feelings. Feelings which are based on very random interpretations and,  in my case, old fears. His reaction is of course one of resistance and less willingness to be open, to listen.

IF I CONNECT TO MYSELF, MY LIFE WILL BE EASIER

What I try to do instead now is to see what is happening from a helicopter view. I witness myself struggeling. I notice ‘I have an interpetation about him which is not THE TRUTH’. I go within and own my feelings, I talk to myself like a friend ‘hey i’m afraid’. I choose to stay with my fear, I breath through it, I see what else is there maybe insecurity? or annoyance? It’s the start of an inner dialogue. I see if I can make a connection with myself first before I communicate with him (NOTE this whole proces took me at least 2 years to learn!).

The magic is that when I communicate about the discomfort while staying connected to myself and owning my inner world, the whole conversation seems to soften. My partner opened his heart for my struggle, he saw my desire to connect, he feels more invited to share about his experience. I feel engaged to listen to him. In our case it ended with a beautiful sharing about some deep things going on in him, which had nothing to do with ‘me’. He expressed his desire to be hugged when he has that ‘face’. We came to a beautiful level of sharing intimately, I felt more understanding for his journey and I have a practical thing I can ‘do’ to support the connection between us in those moments (a hug).

IN THE DISCOMFORT SOMETHING MAGICAL HAPPENS

What I found out is that the discomfort beholds often the biggest learning opportunity and chance of connection. The moment I stop trying to encourage my partner to be more ‘open’, to have a ‘more friendly expression’. And the moment I take ownership of my discomfort.. something beautiful happens. The moment I stop giving my mother feedback about her habits that annoy me and take full responsiblity of what happens inside of me.. little magic can take place.

True connection, self insight, vulnerability, mutual understanding.

Things I would have never found when I had been running from the discomfort. And still everytime I notice feelings of discomfort.. A part of me wants to run..

 

Feel free to share your thoughts on this

 

Love

Loes

 

Hooggevoelig? Jij hebt een taak hiero

De afgelopen 6 jaar heb ik de term HSP of High Sensitive Persons af en toe langs horen komen. Ik associeerde het met zwak, teer, niet sociaal fit en iemand die veel zorg nodig heeft. Dat was ik natuurlijk absoluut niet..

Gelukkig brengt het pad van persoonlijke ontwikkeling mij de bereidheid om opnieuw naar dingen te kijken en mijn oordelen te onderzoeken. De laatste 4 jaar merkte ik hevige schommelingen op in mijn gemoed, ervaringen en energielevel. Ik wilde meer alleen zijn, had verwerkingstijd nodig na leuke en dagelijkse gebeurtenissen en voelde me constant ‘gehaast’ in het normale ritme van de Nederlandse werkende mens. Vorig jaar las ik het boekje ‘Hooggevoeligheid als uitdaging’ van Marian van der Beuken. Behalve een paar kernmerken (‘je was waarschijnlijk een huilbaby’, bescheidenheid en introvertie) herkende ik alles wat staat omschreven als de hooggevoelige mens *. Ik was beduusd. Ik? Maar ik was toch altijd zo stabiel, relaxed, makkelijk met mensen, spontaan, ondernemend, flexibel, avontuurlijk en sterk? Wat is er gebeurd tussen toen en nu? Maakt persoonlijke groei en mijn hart openen mij mìnder goed in staat het leven aan te kunnen? Tijd voor een onderzoekje..

Een diep voelend kind

Als kind had ik wel een wat serieuzere, filosofische en dromerige kant. Mijn moeder zegt: ‘alsof je de wereld door een gordijntje zag.’ Ik was me als klein meisje bewust van hoe raar ik de wereld vond. Veel dingen vond ik onlogisch en niet zo lief. Ik kon daarin neigen naar dramatiseren en moraliseren. Toen ik op mijn 11e vlak voor het avondeten een programma van Middas Dekkers zag waarin varkens in een slachterij in beeld werden gebracht was het alsof ik een vuist in mijn maag kreeg. Mijn hoofd tolde. Overstuur: ‘Is DIT wat er gebeurd met levende dieren terwijl wij ze vrolijk opeten?’ ‘Waarom heeft niemand me dit vertelt!? Wat is dit voor gruwelijkheid?’ Die avond deelde ik mijn ouders mee dat ik nooit meer vlees wilde eten. Mijn ouders hebben me daarin eigenlijk meteen geaccepteerd – waarvoor mijn grote dank pap en mam- en mijn moeder kookte vanaf toen vegetarisch voor me. Inmiddels zie ik deze geraaktheid die mij onmiddellijk tot duurzame gedragsverandering bewoog als teken van een vermogen tot diep voelen en verbonden kunnen zijn (in dit geval met het leven van dieren ver van mijn bed). Mijn ongewone eetkeuze was dankbaar onderwerp van spot, bijzondere opmerkingen en zelfs plotselinge verontschuldigen van mensen in mijn omgeving. Logisch. Nu, 20 jaar later is er een grote verandering gaande in de houding rondom vegetarisme en flexitarier zijn. Elke verandering heeft z’n eigen tijd nodig om door te dringen bij een grotere groep mensen. Misschien zat het pionieren er toen al in?

De hoogsensitieve avonturier

Dat diep voelen, op een andere manier dan mensen om me heen, was er al. Tegelijkertijd toonde ik veel extraverte kenmerken zoals makkelijk contact maken, houden van mensen om me heen en genieten van feestjes. Ik herinner me niet dat ik eerder moe of overprikkeld was dan mijn vriendinnen of dat ik regelmatig behoefte had aan terugtrekken. Toen ontdekte ik een categorie HSP’ers die de neiging heeft avontuurlijk en ondernemend te zijn en deze wordt High Sensitive Thrill Seeker genoemd. Ik sprong een gat in de lucht van herkenning en opluchting: ‘Ja! Ja! Ja! Dat is het!’ Zeer ‘voelend’ én enorm avontuurlijk ondernemend tegelijkertijd. Dit gaat over mij. En het ‘naar binnen gekeerd zijn’ herken ik in het op jonge leeftijd zelfbewust zijn. Ik bespiegelde, analyseerde, filosofeerde en mijmerde wat af. In ‘Hooggevoeligheid als uitdaging’ staat onder het kopje : ‘Kwaliteiten en vervormingen van HSP’s

  • HSP’s zijn zeer bewust van hun denken, voelen en handelen. Ze reflecteren daar voordurend op. Ze zijn zijn leergierig. Van al dat bewustworden kunnen ze heel moe worden. Ze zijn vaak slecht gegrond en kunnen gemakkelijk het contact met hun lichaam en de realiteit kwijtraken.’

Ja dat is precies wat ik tegenkom. Vooral vroeger kon ik zoveel nadenken en bespiegelen dat het me kon verlammen en bezwaren. Meer recent herken ik voorzichtigheid en zelfreflectie in de manier waarop ik me uitdruk als onderdeel van mijn eigen persoonlijke groei proces. Bewustwording is prachtig én de valkuil kan zijn dat spontaniteit en lichtheid (tijdelijk) minder plek krijgen.

Those who feel the world and those who run the world

Ex-model en coach voor HSP’s Candace van Dell maakt verhelderende video’s en de volgende raad ik je van harte aan: ‘Highly Sensitive People Are Wired Differently Than Society‘ 

Candace benoemt een grove tweedeling mensen: ‘Those who FEEL the world and those who RUN the world.‘ Zij stelt dat sommige mensen als kerntaak hebben hun voelendheid te ervaren en te delen en andere mensen als kerntaak hebben de praktische zaken des levens te regelen en te structureren. Uiteraard neemt dit niet weg dat bijna alle mensen voelen en meeleven met hun omgeving. En dat mensen die veel ‘voelen’ prima tot handelen in staat zijn. Beide taken zijn even belangrijk, even nodig. Met alleen gevoelens voelen wordt er weinig werk verzet. Met alleen organiseren zonder ziel worden systemen koud en weinig dienstbaar. Het besef dat mijn gevoeligheid een ‘taak’ kan zijn voelt al stukken fijner dan denken dat ik ‘zwak’ of te wenig fit for society ben. En we kunnen hem ook omkeren: misschien laten de huidige structuren van ‘those who run the world’ te weinig ruimte voor voelen, bezieling en kwetsbaarheid?

Marjan van Beuken schrijft de zin die mij nog altijd ontroert en sterkt: ‘Hooggevoelige mensen zijn vaak de hoeders van rust, stilte en het kwetsbare op onze planeet..’ Wow. Beetje bij beetje begin ik mezelf en de hoogsensitieven in de wereld in een ander licht te zien. Zie jij het ook?

Maakt het openen van mijn hart me minder goed in staat het leven ‘aan te kunnen’? 

In mijn woelige ontdekkingstocht naar waarheid en essentie in het leven ben ik godzijdank enkele parels van mensen tegenkomen. Mentoren, engelen, wijze vrouwen, therapeuten en geliefden. Tijdens een periode van 8 maanden waarin ik lichaamsgerichte psychotherapie volgde bij Moos Nederveen uitte ik een keer: ‘Het voelt alsof ik zo kwetsbaar ben geworden en ongegrond. Hoe kan het dat ik vroeger zo sterk was? Wat is er met me aan de hand?’ Moos antwoordde met een warme glimlach: ‘Dit stuk zwaarte zat er altijd al, alleen nu heeft het de kans om aan het licht te komen. Een groot deel van jou wil hier niet zijn, omdat je weet dat er een plek bestaat waar pure harmonie en vrede is. Jouw taak is om echt hier op aarde te zijn.’

Oke dan..

Lieve stralende, waarachtige, zoekende voelende mens

Mijn advies aan mezelf en aan jou is: Durf te doorvoelen, erken je gevoelige natuur als een ‘taak’, koester je grenzen met zachtheid, vind door ervaring je plek als sensitieve pionier, omring je met mensen die je werkelijk ‘zien’ en optillen,  eer  je moed om in deze weerbarstige, dolgedraaide, voor ons behoorlijk uitdagende wereld van betekenis te zijn. You rock! 

Tips

  • desensitievepionier.nl
  • femkedegrijs.com
  • Boeken van Susan Marletta-Hart, Elaine Aron en Carolina Bont

* Uit ‘Gevoeligheid als uitdaging’ door Marian van den Beuken

HSP Kenmerken en vervormingen

– HSP’s hebben diepgang, ze verwerken alles wat hun systeem binnenkomt op een diep niveau en zijn in staat tot intense concentratie. Ze floreren het meest als ze met anderen op een diep niveau kunnen delen. Ze hebben ook de neiging alles te goed, te diep, te perfect te willen doen.

– Ze zijn zorgzaam, ze weten perfect wat anderen nodig hebben. Ze zijn in staat tot empathie. Zorg voor henzelf en het bewaken van hun eigen grenzen is meestal niet hun sterkste kant.

-Ze hebben een rijk en onstuimig gevoelsleven. Ze kunnen grote hoogten en diepe dalen bereiken. Ze kunnen intens geluk ervaren. Door de intensiteit van hun gevoelens zijn ze ook snel uit hun evenwicht.

– Ze kunnen subtiele nuances en details onderscheiden met verschillende zintuigen. Ze raken snel van slag door sterkte prikkels.

– Ze zijn gevoelig voor nuances in de communicatie, zoveel verbaal als non verbaal. Ze kunnen beluisteren wat er niet gezegd wordt. Ze zijn gevoelig voor de onderstroom, voor stemmingen, voor sfeeer. Ze hebben veel aandacht voor het proces. Ze zijn gericht op verbinding en gedijen bij intimiteit. Daarin kunnen ze zichzelf echter ook snel verliezen.

– Veel HSP’s zijn creatief en kunstzinnig. Ze hebben een rijke fantasie en sterke intuitie. Ze zijn echter niet voor iedereen te begrijpen.

– Ze zijn alert op gevaren, signaleren deze in een zeer vroeg stadium. Ze hebben een neiging tot tobberigheid, zorgen maken.

– Ze voelen meteeen of een atmosfeer vriendschappelijk of vijandig is. Ze zijn op hun best in een hartelijke sfeer. In een zakelijke, competitieve of vijandige omgeving functioneren ze aanmerkelijk minder goed. Ze zijn stressgevoelig.

– HSP’s zijn zeer gevoelig voor pijn (fysiek en psychisch) bij zichzelf en anderen.

– Ze zijn zorgvuldig en accuraat. Ze hebben een overdreven neiging tot perfectionisme.

– HSP’s zijn spiritueel georienteerd. Ze voelen zich vertrouwd met mystiek en het bovennatuurlijke. Ze zijn erop gericht heelheid in het menselijk bewustzijn te ontwikkelen en tot uiting te brengen. Als ze doorschieten in hun bevlogenheid kunnen ze zweverig en geexalteerd worden.

– Ze zijn in staat tot een grote bezieling. Ze kunnen anderen goed motiveren en inspireren. Ze zijn visionair. Ze zien al mogelijkheden in een zeer pril stadium, waar dat voor anderen nog niet zichtbaar is. Ze lopen hierdoor wel de kans het contact met hun omgeving kwijt te raken of dwingend over te komen.

– Ze floreren het meest als ze recht vanuit hun hart kunnen werken. Ze zijn dan authentiek, origineel en creatief.

– Ze houden van rust en stilte en zijn vaak ook de hoeders van rust, stilte en het kwetsbare op onze planeet. Ze kunnen slecht tegen drukte en lawaai.

– Ze hebben een diepe verbondenheid met de planten- en dierenwereld

,

I’m running for Presence | about Trump and my trust in the meaning of it

18 december 2016

Dear human fellows

Yesterday evening I’ve experienced an epiphany. During an NVC (non violent communication) course for Changemakers at Knowmads Business School AmsterdamI felt the urge to mention Trump. How are course participants actually feeling about it? People started to speak up, anger, disbelief, some neutral, fear, some wanting to ignore the pain. While hearing those heartfelt sharings I noticed suddenly my repulsion, my agony and pain shifting. Tears welled up in my eyes and made my view blurry. Goosebumps all over my body, my vains even seemed to widen. A boost of energy pumped through my system.

I felt grate-full-ness, not sadness, for such an outburst of joined wishes, dreams, hopes, intentions suddenly swayed into the universe.

SOMETHING REALLY BIG IS HAPPENING…

The shift. It’s happing inside me. The fear literally fell off my body. The whole Trump campaign, the national and international media, my mom’s face when telling the news to me, I was able to observe it, with lightness. Few times in my life I’ve felt so incredible powerful and vibrant.

Thank you Donald for awaking my connection with what I think is my reason to be on the crazy place called earth.

Thank you Donald for making me feel so connected to my students and driven to invite them to ‘stay with whatever war is going on inside us.’ 

How can I contribute to peace and connection when I am even unable to fight my inner demons (critics, anger, self-doubt, jealousy, hate)?

For me this inner connection-communication process is the most essential thing to do as human being. And apparently this is what we have forgotten/neglected as a global community.

We are afraid to be intimate with ourselves.

We are deeply afraid to listen to our own inner voices that are shouting. And of course for that reason we experience hardship hearing the beautiful calling underneath the rage of other voices shouting.

So for me radiating self connection, radiating presence with whatever is alive in others, that is like dropping bombs of peace.

Thank you Donald for making me strongly remember what I believe is my ground. Staying with what is.

I’m not running for president, I’m running for presence.

Do you come along?

,

Valkuilen in de liefde

‘Valkuilen in de Liefde’ is een video opname met Loes Berkhout als trainer tijdens de workshop “Verbindend Communiceren in Liefdesrelaties”. De oerpaniek die uitbreekt door een mogelijk verlies aan verbinding leidt tot drama of vast gaan zitten in overlevingsstrategieën.Onuitgesproken verwachtingen en overtuigingen zorgen er vervolgens voor dat de verbinding compleet lijkt te verdwijnen. Herken je jezelf in de situaties die in het rollenspel getoond worden, dan is verbindende communicatie echt wat voor jou.
Hierin leer je hoe je door zelfverbinding tot een duidelijk verzoek komt aan de ander op een verbindende wijze.